ՄԻԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ և ՎԵՐՋ

Երբ դեռ տարիներր առաջ Վերածնունդ վեպս էի ծրագրում գրել ապագա միապետական Հայաստանի մասին (գրել վերջացրել եմ 2013 թվականին), կանխատեսում էի հրապարակելել, որ 2020 թվականին Հայաստանում միապետություն է հաստատվելու (վեպում նկարագրածս դեպքերը տեղի են ունենում միապետության հաստատումից մի քանի տարի հետո)։ Շատերը կանխատեսումս անհավանական էին համարում, գտնելով, որ խուլիգանների իշխանությունը երբեք չի զիջի իր դիրքերրը, հետևաբար՝ անիրագործելի է կանխատեսումս։ Սակայն, 2018 թվականի իշխանափոխությունը շրջեց պատմության անհրաժեշտ էջն ու ճանապարհ բացեց դեպի միապետություն։ Շատերը դեռ, նախկինի պես, չեն հավատում, որ դեպի միապետություն ճանապարհ է բացվել, վախեցած, թե ժամանակակից աշխարհում ուտոպիա է նման բանի մասին մտածելը։ Ոմանք էլ համառորեն կառչած են դեմոկրատական սկզբունքներից, չնայած լավ գիտեն, որ այն պարզապես միջոց է երկրներ պառակտելու և գրավելու համար։ «Հեղափոխության», ցավոք նաև «հակահեղափոխության» կողմնակիցները չեն նկատում, թե երկրում ինչ ուղղությամբ են ընթանում փոփոխությունները՝ կապիտալիզմի խորացում, լիբերալիզմ, այլասերվածություն, ահագնացող դեմոգրաֆիկ աղետ, օտար ուժերի աշխուժացում, արցախյան բանակցություններում զիջումներ, մեր ավանդական դաշնակցի հետ հարաբերությունների վատթարացում, երկրի ռազմավարական ծրագրի բացակայություն, մարտավարական սնանկություն և այլն։

Պետք է հասկանալ, որ ինչպես տղամարդուն են տղամարդ համարում ու հարգում իր հաստատուն ու անդրդվելի դիրքորրոշման համար, այնպես էլ երկրին են հարգում իր հստակ, հաստատուն ու անդրդվելի դիրքորոշման ու ռազմավարության համար։ Մեզ մինչ այժմ չեն հարգում մեր անողնաշար և օտարամոլ դիրքորոշման համար, քանի որ մեր երկրի ղեկավարները իրենց անձնական շահի համար վաճառել են մեր երկրի պատիվն ու վարկը։ Վաճառել են, որովհետև ժամանակավոր կառավարիչներ են եղել։ Ո՞վ կուզենար իր իշխանության ժամկետի ավարտից հետո ձեռնունայն հեռանալ։ Մահացու անպատվություն...
Միայն երկրի հիմնական տերը՝ Համայն Հայոց Արքան, չի կողոպտի իր երկիրը, ուրիշ ոչ մեկին էլ թույլ չի տա։ Միայն նա կարող է հստակ ու անդրդվելի ռազմավարություն ունենալ՝ իր երկրի ամբողջականությունը, կայունությունը, բարեկեցությունն ու պաշտպանունակությունը, հարևան երկրների հետ բարի դրացիական հարաբերրությունները, մեր ավանդական դաշնակցի հետ հարաբերությունների ամրապնդումը, ներկայիս բազմաբևեռ աշխարհում շահագրգիռ կողմերի հետ ռազմատնտեսական դաշնակցությունը և այլն։
Այս ու շատ այլ խնդիրներ կարելի է լուծել միայն ազգային միաբանության շնորհիվ։ Քանի դեռ  անմիաբան ենք, մեզ միայն շահագործելու և շահարկելու են, կողոպտելու և արհամարհելու են։ Ստիպված տարագիր ենք դառնալու, ցրվենք աշխարհով մեկ ու անհետանանք։ Իսկ մեր երկրին տեր են կանգնելու մեր դարավոր թշնամիները։
Իմ՝ հայի, արժանապատվությունը թույլ չի տալիս ինձ հանձնվել։ Պարտություն բառը չկա իմ բառացանկում։ Մինչև վերջին պահը հավատացած եմ լինելու, որ դեռ ամեն ինչ կորած չէ։
Ովքեր համամիտ են, որ միայն միապետությունը կարող է փրկել մեզ անխուսափելի կործանումից, պարտավոր են միաբանվել։ Փողոցային երթերի ու անդվզումների ոչ մի կարիք չկա։ Հարկավոր է միայն տարածել միապետության գաղափարն ու Հայաստանի թագավորրության ազգային սահմանադրությունը։ Չնայած դա պետք էր անել դեռ 2012 թվականից, երբ այն արդեն պատրաստ էր, բայց լավ է ուշ քան երբեք, ինչպես ասում են։
©Դավիթ Միրզոյան. 2 Հունվար, 2020 թ.

ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՂԵՌՆ

Ապրիլի 24-ն է մոտենում։ Շուտով կսկսվի համացանցում աշխարհի ժողովուրդներին մեր ճշմարիտ պատմությունն ու ինքնությունը ներկայացնելու, մեր պատմական տարածքների հանդեպ մեր սեփականատիրոջ իրավունքն ու Մեծ Եղեռնի իրողությունը նրանց ապացուցելու մեր բազմաթիվ ազգակիցների համառ պայքարը։ Որքան էլ որ արդար է այդ պայքարը, որին ես ինքս եռանդուն մասնակցություն եմ ունեցել երկար տարիներ, այնուամենայնիվ հարկ եմ համարում հավաստիացնել, որ դա օտարազգիներին բացարձակապես չի հետաքրքրում, նույնիսկ հաճախ գրգռում է մեր դեմ։ Ավելի արդյունավետ կլինի այդ ամենի փոխարեն մեր ողջ ժամանակն ու հնարավորություններն ուղղենք հենց Մեծ Եղեռնի պատճառերը բացահայտելու գործին։ Մինչև չիմանանք այդ արհավիրքի իրական ու խորքային պատճառները, հետագայում ևս շարունակելու ենք բախվել նման արհավիրքների։ Մեծ Եղեռնի ու ընդհանրապես մեր բոլոր դժբախտությունների պատճառը արտաքին գործոնները չեն։ Իրական պատճառն այն է, որ ազգովի չենք անում այն, ինչ պիտի անեինք, չենք ապրում մեր գենետիկ կոդին համահունչ։ Ապրում ենք միմյանց հոշոտելով և՛ ֆիզիկական, և՛ առաջին հերթին մտավոր ու հոգևոր առումներով։ Որդեգրել ենք անողոք կապիտալիզմի` մարդու կողմից մարդու շահագործման, միմյանց մզելու ու դեն նետելու կանոններն ու ոչնչացնում ենք իմնքերս մեզ ներսից։ Ներսից թուլացած մարմնի վրա անշուշտ կլինեն նաև ոտնձգություններ։ Արտաքին ոտնձգությունը միայն հետևանքն է. պատճառը մեր ներսում է։ Եթե շարունակենք ապրել կապիտալիստական անմարդկային կանոններով, ապա մեր ազգին ավելի մեծ արհավիրքներ են սպասվում։ Երկրի շնչահեղձ վիճակն ու համատարած արտագաղթը դեռ սկիզբն են։ Քանի դեռ չենք վերագտել ու սերմանել մեր ազգային ուսմունքը, ապա դեռ երկար կշարունակենք տառապել։ Հետևաբար հարկավոր է անհապաղ լծվել մեր ազգային ուսմունքը հենց մեզանում սերմանելու գործին։ Եթե այն ժամանակն ու եռանդը, որ ծախսում ենք այլ բաների վրա, ծախսեինք մեր ազգային ուսմունքը սերմանելու վրա, ապա հենց հիմա արդեն ապաքինված ու առողջ երկիր կունենայինք։

ՄԵՐ ՃԱՆԱՊԱՐՀԸ

ՄԵՐ ՃԱՆԱՊԱՐՀԸ

Մեր պարտության հիմնական պատճառը մեր անմիաբանությունն է։ Մեր անմիաբանության պատճառը ազգային ուսմունքի բացակայությունն է, ընդհանրապես՝ որևէ առաքինի, մարդկային մշակույթի բացակայությունը։ Մարդկայինը մեր մեջից ջնջելու համար մեր թշնամիները մեզանում սերմանել են «ուժեղը թույլին» ջունգլիների օրենքը, ավելի ճիշտ՝ որևէ առաքինի օրենքի բացակայությունը։ Ջունգլիների օրենքը բնական համարելով՝ անցել ենք գործի ու ազատորեն հոշոտում ենք իրար։ Մեր միմյանց ազատորեն հոշոտելը ամրապնվեց կապիտալիզմով, որրն իրականում մարդու կողմից մարդու լեգալացված շահագործումն ու կողոպուտն է։ Ջունգլիների «բնական» օրենքն է որ գազան է դարձնում մարդ արարածին, մղում նրան ոհմակներ կազմել և հոշոտել միմյանց։ Միմյանց կոկորդի հիմնավոր նստած ու մեկը մյուսի արյունը ծծող ազգը չի կարող հզոր լինել ու կասեցնել թշնամու ձեռքը։ Սա է պատճառը, որ մեր թշնամիները կարողանում են իշխանական լծակների մոտ հայտնվել ու անել այն ամենն ինչ կամենան՝ ծախել երկրի ընդերքը, թունավորել հողն ու ջուրը, հիվանդացնել մարդկանց, քանդել ու ոչնչացնել մեր պատմամշակութային հուշարձանները, արագացված տեմպերով փոխել մեր երկրի դեմոգրաֆիան, քանդել հայ ավանդական ընտանիքի ու մշակույթի հիմքերը, գաղտնի խոստումներ տալ մեր թշնամիներին ղարաբաղյան բանակցությունների ընթացքում և այլն։ Ո՞վ գիտի ուրիշ էլ ինչ ծուղակներ ու ծրագրեր ունեն սրանք։ Ամեն դեպքում՝ արդեն հասել են իշխանական բոլոր լծակների մոտ ու հանդուգն կերպով անցել գործի։

Սրանցից ժամ աաջ ազատվելն անխուսափելի անհրաժեշտություն է։ Բայց միայն համազգային շարժումը կարող է որևե արդյունքի հասնել։ Համատարած անմիաբանության իրականությունը ոչ մի հույս չի ներշնչում։ Ու եթե այսպես շարունակվի, ապա մեր հակազգային իշխանություններն ու բոլոր կուսակցությունները երկիրը շուտով կմատնեն քաոսի ու կործանման։ Բայց քանի դեռ կան ազգանվեր երիտասարդներ, ամեն ինչ դեռ կորած չէ։ Դեռ կարելի է հետ բերել երկիրը կործանում տանող ճանապարհից։ Հուսով եմ գոնե բոլոր ազգանվեր երիտասարդները կհամախմբվեն։

Հարկավոր է ստեղծել ազգային պետություն։ Ազգային պետություն հնարավոր է ստեղծել միայն ազգային ուսմունքի հիման վրա։ Ընդհանրապես առանց որևէ ուսմունքի անհնար է պետություն ստեղծել, երկիր ունենալ։ Մեր երկրի հիմքում ներկայումս օտարի ուսմունքն է՝ դեմոկրատական կառավարումն ու կապիտալիստական տնտեսավարումը՝ ջունգլիների անողոք ու անմարդկային փոխհարաբերությունը։ Հարկավոր է պարզապես օտարի համակարգը փոխարինել մեր ազգայինով՝ միապետական կառավարմամբ և ազգայնացված տնտեսավարմամբ, ինչը որ մշատպես առկա է եղել մեր երկրում ընդհուպ մինչև 301-ն ու ապահովել երկրի հզորությունն ու ինքնիշխանությունը։

Հետևաբար՝ բոլոր ազգանվեր ուժերը պետք է միաբանվեն մեր ազգային ուսմունքի՝ միապետական կառավարման և ազգայնացևած տնտեսավարման շուրջը։ Ովքեր որևէ դեմոկրատական տարր են տեսնում ապագա Հայաստանի կառավարման համակարգի մեջ, կամ որևէ կապիտալիստական տարր ապագա Հայաստանի տնտեսավարման համակարգի մեջ, ապա չեն կարող ազգային ուժ համարվել։

Ահավասիկ Հայաստանի թագավորության ազգային սահմանադրությունը՝

https://www.facebook.com/tagavorutyun/

©Դավիթ Միրզոյան

23 Նոյեմբեր 2019